Dert Senin Deva Senin

Ümîd kapında recâ tapunda kulluğum sana Ey pâdişâh-ı hüsn kapında kul senin atâ senin Sevdim demekle mümkün değil ki sevem seni Cânım meğer ki sen sevesin bendeni hubb-i rızâ senin Senden ne isteyem âsitânına durup ne duâ edem İstemek bilmeyen gedâ senin istenecek duâ senin Sen âşinâlığınla açasın yüz âşinâ kılıp Bî-gâne senin demem ki âşinâ senin Ey tabîb-i hâzık-ı Hak Hulûsî hastaya Bir şifâ bahş eyle ki derd senin devâ senin Her şey sebebsiz hüsnüne bir âşık-ı şeydâ senin Âlem cemâlin şem’ine zerre-i nâ-peydâ senin Kimse cemâlin nûrunu ayn-ı ayânla görmedi Tâ yok olup da olmadan ol gördüğü bînâ senin Varım diyene varlığın yok olduğunu bildirip Ma’dûm olup gördüğü ol her var-ı bî-pervâ senin Hâdî-i râh ettin şehâ zülf-i semendini sana Kim tutdu oldu âşinâ ol ârif-i dânâ senin Sen Hâdî olmasan ana kimdir ki yol bula sana Sensin bu Hâdî-i hüdâ her fi’l ü her ehvâ senin Kim olsa bula rif’atin ger olmasa inâyetin Muhtâc-ı lutf u devletin Hulûsî-i ednâ senin