Kalbimin levhinde ancak kāmet-i yâr elfi var,
Pîş-i çeşmânımda yârin nokta-i ruhsârı var.
Başka harf öğretmedi üstâd-ı aşk-ı lem-yezel,
Bildiğim bir,
gördüğüm bir,
sevdiğim Allâh var Ger zemînin altı üstü olsa birdir
âşıka,
Sidre’den makbûl o yer ki onda vechullâh var.
Çıksa eflâke ne hâsıl âşıka olmazsa yâr,
Cennet-i âlâ o câh ki onda aşkullâh var.
Sağ u sol,
arz u semâ mîrâc için farklı değil,
Çünki maksad vuslat-ı Hak,
bir cemâlullâh var.
Âşık u mâşûka bak,
hem mest ü sâkîyle müdâm,
Kâinâtta,
cümlede mevcûd nûrullâh var.
Kâbe-i rûy-i nigârı tavf eden uşşâk-ı yâr,
Varlığı yâre verip der,
ben yokum Allâh var.
Kutlu olsun Yûsuf-i Ken’ân’a mîrâc-ı güzîn! “Lâ” ye saldı Ken’an’ı “illâ” dedi Allâh var!
Bu eser Kalbimin Levhinde Ancak ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
