Derman Arardım Derdime

Derman arardım derdime Derdim bana derman imiş Bürhan sorardım aslıma Aslım bana bürhan imiş Savm ü salât ü hacc ile Sanma biter zâhid işin İnsan-ı kâmil olmaya Lâzım olan irfan imiş Sağı solu gözler idim Ben dost yüzün görsem deyû Ben taşrada arar iken Ol cân içinde cân imiş İşit Niyâzî’nin sözün Bir nesne örtmez Hakk yüzün Hak’dan ayan nesne yok Gözsüzlere pinhân imiş