Ölüm budur işte gülüm,
bir anda geliverir,
O yürüyen bedeni,
yerlere seriverir.
Gören gözler bakar görmez,
indiremez kaşını,
Ölüm anı gelir çatar,
akıtamaz gözyaşını.
Söyleyen dil dönmez olur,
dökülmez kelimeler,
Sükût etti,
hüzne döndü; sona erdi sevinmeler.
Yığılıp da kaldı yere,
koşup giden koca beden,
Beden yerinde amma; gitmez oldu,
koşup giden.
Kulaklar oldu sağır,
duyamıyor feryatları,
Ölüm! Budur işte; yere serer hayatları.
Ruh çıkınca bedenden,
umulmuyor gidenden,
Bir duaya muhtaçtır,
gelenden,
gelmeyenden.
Bak musalla taşında; yatıyor melûl-mahzûn,
Gelenlerde gözyaşı; gelemeyende hüzün.
Helâllik isteniyor,
hazır olup gelenden,
Nasıl bilirsin diye; sorulur bilenlerden.
Kulların şehâdeti; ölçüdür Yaradan’a; Öylece muamele,
musallada durana.
İnsanın hayırlısı,
faydalıdır insana,
İnsanın duasıyla,
huzuruna varsana.
Kubbede bırakıp da; gidersen hoş sadâyı,
Razı edersin elbet; Muhammed Mustafa’yı Eller üstünde ulaş,
ebedî diyârına,
Mümtaz bir isim bırak,
gelecek o yarına.
Yâ Rab,
bırakma bizi,
nefsimizle baş başa,
Nasıl haşr olacaksan; dünyada öyle yaşa.
Yaşat bizi Allah’ım,
Rızan yolunda yaşat,
Rahmetinle Allah’ım,
her bir yanımı kuşat.
Bu eser Ölüm Budur İşte ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
