Benden özür dileyeceksin.
Bana yaptığın her şey için özür dileyeceksin.
Beni dönüştürdüğün bu hal için özür dileyeceksin.
Hayatımın orta yerine koydum seni; orada duramadığın için benden özür dileyeceksin.
Biz bu ilişkiyi bambaşka bir yere taşıyabilirdik… Buna izin vermediğin için benden özür dileyeceksin.
Beni sevebilecekken nefret ettiğin bir adama dönüştürdüğün için benden özür dileyeceksin.
Ve o yüzüğü anında parmağından
çıkardığın için benden özür dileyeceksin .
Ben ne yapacağım biliyor musun? Bütün özürlerini kabul edeceğim.
Bu şehirden gidiyorum Gözleri kör olmuş kırlangıçlar gibi Gururu yıkılmış soyatlar gibi Bu şehirden gidiyorum.
İnsanlar taş gibi bana yabancı Ağaçlar bensiz hüküm giyecek bulvarda Bir tanbur bir yalnızlığı anlatıyorsa O ışıksız pencereden Ben onu duymuyor gibiyim Bir ağaç ölüyorsa kapınızın önünde Ben onu bile duymuyor gibiyim.
Bu şehirden gidiyorum Gömerek geceyi içime Sabahın hüznünü beklemeden Gidiyorum bu şehirden.
Erdem Bayazıt
Bu eser Veda ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
