Boyandı məsciddə qana O ki,
şərafət idi insanə Yetimlər qalıblar göz yolda Yoxdu Əli,
baxırlar hər yana Dilində zikri Rəbbənası Əlində kisəyi ğəzası Gecə yarı gəzərdi ev-ev Yetimlərin qərib atası Doyub cana,
batıb qana Dəyibdi zərbə Qurana Yetimlər baş-başa vermiş Sızıldırlar yana yana Əli movla,
Əli movla … Fələk başa saldı qara Gəldi Əli əbada,
baş yara Yanır Zeynəbilə Gülsumə Ürəklərin bu qəm edib para Dəyibdi bir birə fələklər Deyirlər va Əli Mələklər Ölür yetimlərin atası Dolubdu qussədən ürəklər Həsən ağlar,
Huseyn ağlar
Bu qəmdə Zeynəbeyn ağlar
Batıblar
şiələr yasa Tamami aləmeyn ağlar Əli movla,
Əli movla … Parçalanıb başında əmmamə Çatdı Əli işi day itmamə Edin əhli alemi agah Yarələnib Əli vəliyyullah Bu səs dolub ərşi bərinə Zərbə dəyib sutuni dinə Namazın üstə yara dəydi Əli,
əmiri momininə Xanım xeyrunnisa ağlır Rəsuli Mustəfa ağlır Gözündə yaş ağa Məhdi Deyir ey vay atam ağlır Əli movla,
Əli movla …
Bu eser Yetimlerin Atası ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
