Hak Teala çün yarattı Âdemi Kıldı Âdem’le müzeyyen âlemi Âdem’e kıldı feriştehler sücud Hem anâ çok kıldı ol lûtf issi cûd Mustafa nurunu alnından kodu “Bil Habibim nurudur bû nur dedi” Kıldı o nur anın alnında karar Kaldı anın ile nice ruzigâr Sonra Havva alnına nakletdi bil Durdu anda dahi nice ayü yıl Şit doğdu anâ nakletti bu nur Anın alnında tecelli kıldı nur Erdi İbrahimi İsmaile hem Söz uzanûr eğer kalanın der isem İşbu resm ile müselsel muttasıl Ta olunca Mustafa´ya müntekil Geldi çün ol rahmeten lil´alemin Vardı nur anda karar etti hemin Canu dil müştak olup şehrine Peygamberin Gözlerim muhtaç oluptur nuruna Peygamberin Yüzümü Süre,
Sürünüp varayım ya Rabbena! Sürmeye kara yüzümü,
Kabrine Peygamberin.
Ta yedi kat gökleri hem arşı seyran eyledi İnsü cin hayran oluptur Yüzüne Peygamberin.
Asitanı yare ermek ister isen şemsi yar Şartı yarın budurur yoluna Peygamberin Tut kulak evsâfına ey yâr-ı dîn Bilesin kimdir o Fahru‟l-mürselîn
Bu eser Nur Bahri ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
