Ey Yarenler

Ey yarenler,
ey kardeşler,
ecel ere ölem bir gün İşlerime pişman olup,
ah neyledim diyem bir gün

Yanlarıma kona elim,
söz söylemez ola dilim Karşıma gele amelim,
nettim ise görem o gün

Üç parça bezdir kefeni yılan çiyan yerelr tenim Yıl geçer bilinmez yerim unutulup kalam bir gün

Kabre konurum yalnızca ne gün tanırım ne gece Son ümit sendedir hocam sana teslim olam bir gün