Görünce rüyamda bu fani handa bu tatlı canımdan usandım Efendim Bir seher vaktinde kristal camda seni seyrederken yandım Efendim Pervaneydi sana piri faniler hafisi cehrisi ol melahiler
Biata gelince cümle caniler seni nurdan kandil sandım Efendim
Nurundan utandı ay bir biçimde o an kasırgalar koptu içimde Sonrası uyandım kan ter içinde salavatla seni andım Efendim Lâkin uyanmamış kalbim uykudan
Yusuf çıkmış nefsim çıkmaz kuyudan
Belki vazgeçerim diye huyumdan amansız yokuşa sardım Efendim
Şulemi uzlete soktum bir anda kâmil olur sandım kısa zamanda Hakkı zikrederken atlas divanda zannettim menzile vardım Efendim Bildim yalanmış Hakk’tan gayrısı bizi helâk etmiş rızık kaygısı Meğerse şifaymış sabır lokması ekmeğimi suya bandım Efendim
Bu eser Efendim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
