Birinci Levha (Ehl-i gaflet dünyasının hakikatini tasvir eder levhadır.) Beni dünyaya çağırma; ona geldim fenâ gördüm.
Dema gaflet hicab oldu ve nur-u Hak nihan gördüm.
Bütün eşya u mevcudat,
birer fâni muzir gördüm.
Vücut desen,
onu giydi; ah,
ademdi,
çok belâ gördüm.
Hayat desen onu tattım,
azap-ender azap gördüm.
Akıl ayn-ı ikab oldu,
bekâyı bir belâ gördüm.
Ömür ayn-ı heva oldu,
kemâl ayn-ı heba gördüm.
Amel ayn-ı riya oldu,
emel ayn-ı elem gördüm.
Visal nefs-i zeval oldu,
devâyı ayn-ı dâ gördüm.
Bu envar zulümat oldu,
bu ahbabı yetim gördüm.
Bu savtlar nây-ı mevt oldu,
bu ahyâyı mevat gördüm.
Ulûm evhâma kalb oldu,
hikemde bin sekam gördüm.
Lezzet ayn-ı elem oldu,
vücutta bin adem gördüm.
Habib desen onu buldum,
ah,
firakta çok elem gördüm.
İkinci Levha (Ehl-i hidayet ve huzurun hakikat-i dünyalarına işaret eder levhadır.) Dem’â gaflet zevâl buldu ve nur-u Hak ayan gördüm.
Vücut burhan-ı Zât oldu,
hayat,
mir’ât-ı Haktır,
gör.
Akıl miftah-ı kenz oldu,
fenâ,
bab-ı bekâdır,
gör.
Kemâlin lem’ası söndü,
fakat şems-i cemâl var,
gör.
Zevâl ayn-ı visal oldu,
elem ayn-ı lezzettir,
gör.
Ömür nefs-i amel oldu,
ebed ayn-ı ömürdür,
gör.
Zalâm zarf-ı ziya oldu,
bu mevtte hak hayat var,
gör.
Bütün eşya enîs oldu,
bütün asvat zikirdir,
gör.
Bütün zerrat-ı mevcudat birer zâkir,
müsebbih gör.
Fakrı kenz-i gınâ buldum,
aczde tam kuvvet var,
gör.
Eğer Allah-ı buldunsa bütün eşya senindir,
gör.
Eğer Mâlik-i Mülke memlûk isen O’nun mülkü senindir,
gör.
Eğer hodbin ve kendi nefsine maliksen bilâ-addin belâdır,
gör.
Bilâ-haddin azaptır,
tad,
belâ gayet ağırdır,
gör.
Eğer hakikî abd-i hüdâbin isen hudutsuz bir safâdır,
gör,
Hesapsız bir sevap var,
tad nihayetsiz saadet gör.
Bu eser Beni Dünyaya Çağırma ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
