Güneş gibi doğarken hayalin düşünceme aşkının gölgesinde okurum aşk ilmini Aşkın sinici tiryak bir bengisu özüme aşkınla ilmek ilmek dokurum yüreğimi
Gözün değse gözüme gül yüzünle bir gülsen haram olur ağlamak gülşene döner gönlüm Asırlar sonra yine Mekke’den çıkıp gelsen senin için sevgili Medine olur gönlüm
Sensizlik girdabında çırpınırken insanlık lütfedip te efendim elini vermez misin? Yetim kalmış ümmetin sarmış parçalanmışlık seslenip te öteden yine ruh vermez misin?
İntizarınla mahzun derbederim her gece gülzarından konsaydı kalbime bir nur yeter Nisan yağmuru ol dol hücre hücre içime arındır beni benden yalnızlığımda seslen.
Bu eser Gül Yüzlüm ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
