Ayasofya

Hülya mı acep yoksa kâbus mu bu rüya Eyvah,
o ne zulmette mi kaldın Ayasofya Beşyüz sene tevhidle inlerdi zeminin Hüsranla yazık arşa çıkar şimdi eninin Gözyaşı döker kalbi sema,
ruy-i zeminler Hüznünle senin,
ruh-u feza ağlayıp inler Sinen ki acaiplerin esrarını saklar Ey harika,
fatih sana tarih sana ağlar

Hançerledi imanını kimler Ayasofya ? Ekdarına mahzun oluyor gökte süreyya Çek seyf-i muallanı çıkıp aleme haykır Şahlan da haremindeki esnamı bütün kır İnkılabın tecelli-i nuruna makes ol Feth-i mübinin bölgede zuhuruna ses ol Kubbende melekler yine saf saf dile gelsin Ey mabed-i Nur bir koca tarihe bedelsin

“Ayat-ı mefahir dolu mihrab ile kubben imanlı diyarında esarettemisin sen Ey fatih-i sani yetiş,
imdada yetiş gel İslam yedi beyzasına minnetle uzat el İlahi ahkamla alem bütün vecde gelsin Ey manzume-i islam,
güneşten de güzelsin Kubben gibi matemli sema,
gamlı bu dünya Heyhat,
bu ne matem ki büründün Ayasofya Ey hiss-i bedi,
tuttu semavatı eninin Hicranıma dağ vurma yeter kalbi hazinim “