Bahar

Görmedin bu mevsim ne yaz ne bahar Çiçekleri sana bırakıp gitttim Hayallerim sana emanet Yüreğinde sakla umutlarımı

Yüreğinde sakla umutlarımı Ben sana dönene kadar

Yine bahar bensiz geçecek Ne olur kuşlara selamım söyle Yüreğimi kopar kırlara götür Bırak beni burda kalayım

Bırak beni burda kalayım Sen bana gelene kadar

” Nasıl anlatsam bilmem yitik güneşimizi sevda gibi… Kurt kapanında bir ceylanın gözlerine bakmalı… Öyle uzak öyle uzak ki yarin elleri… Bahar,
kırçiçekleri,
sevgili kırmızı bir gül gibi Yüzümüz ki derin derin kazınmış bir coğrafya Şu gülen çwhremiz akıl hastasında kahkaha gibi.
Hele yüreklerin ardına düşmeye gör Sessiz ve ölü O yerinde yurdunda kalmış kafeste bir kuş gibi ”

En soğuk mevsimi garip gönlümün Kara kışa tutulmuş yolda kalmışım Sımsıcak ellerin çok özlemişim Üşüyorum inan çok üşüyorum

Üşüyorum inan çok üşüyorum Güneş penceremden gülene kadar

Sıcak çayın demle iç yudum yudum Bırak ısınıyam cigaram ile Morarmış dudağım kıpırdamıyor Gözlerim mühürlü ellerim tutsak

Gözlerim mühürlü ellerim tutsak Adalet yerini bulana kadar

” Yetmez mi ki bize de kalsın bir parça yüreğimiz Yar da,
yaran da mı kaldı paramparça cam gibi Acı bir veda öpücüğü kondu dudağımıza mahsun kederli Bir de çocukların son bakışları yaralı ceylan gibi Kavuşmak amansız bir hastalık,
umutsuz hayal meyal Akıl zindanında gelen ölüm sırtında bir dağ gibi Uyku idamlık bir mahkum için beynin güzel isyanı Yaşam delik deşik bir damar içindeki kan gibi ”

Gözlerim yolarda baka kalmışım inanki kanadı kırık bir kuşum Yapayanlız ayaz dona kalmışım Konuşamıyorum uçamıyorum

Konuşamıyorum uçamıyorum O’nun merhameti gelene kadar

Gün be gün yükselir mapus duvarı Sorma bana neolur gece zındanı Hüzün çepe cevre sarar insanı Mapus uykulardan kalkamıyorum

Mapus uykulardan kalkamıyorum Medine güneşi doğana kadar