Üstad

Zindanın kokusu zihnimi açar Üzülme bu dersi işleriz üstad Ne kolum kırıktır ne hâlim naçar Bir olup şeytanı taşlarız üstad

Ahirette açar toprakta solanlar Gözlerden süzülür kalbe dolanlar Ne yazıp çizdiyse âlim olanlar Sileriz,
en baştan başlarız üstad

Kul olan kul gayrı kula meyletmez Fezâya erene âsuman yetmez Bir lokma ekmeğe eyvallâh etmez Aç diye dağları dişleriz üstad

Bırak da zâlimler arza dalsınlar İsterse üstünde ebed kalsınlar Arzın toprağı kanla alsınlar Biz yalnız cenneti düşleriz üstad

Ahirette açar toprakta solanlar Gözlerden süzülür kalbe dolanlar Ne yazıp çizdiyse âlim olanlar Sileriz,
en baştan başlarız üstad

Gönlümüz mecnundur,
cana vurulur Her yanı vefadan canla örülür Dört elle sımsıkı Hakka sarılır Geride ne varsa boşlarız üstad

Ayhan’ım Hak yağmur bâtıla yağmaz Zannetme bu güneş zindana doğmaz Özgürlük dediğin mekâna sığmaz Gerekse zindanda kışlarız üstad

Ahirette açar toprakta solanlar Gözlerden süzülür kalbe dolanlar Ne yazıp çizdiyse âlim olanlar Sileriz,
en baştan başlarız üstad