Kelha Amed

Ez dırej runıştım iro lıser kelha amed kelha mera xeyala ez gırtım sar u germ dıl bu hetuna ğema eşu jan bune berri gelo ka ew merxas ka ew jiru zana ka ew şurkeşe riya heQ Qey neman hew kes te deng naye jı Qebra ey kelha amed Qey said neman Qerejdağ reş gıreda gola van ‘e çıkıya hew dıherıke dicle u fırat berf nema te lı şrefdin herran cemıdi agır hew dıbe sorgül av nema dıherıke ci nema lı cudi sukuta meraniyé kelha amed dıgıri u dıbeje kervan hatın u çun Qafile u qafile jı dengé mezın şop u réç man sıbeha azané bılınd sehkır çiya kerr bu bu çerQina sımé hespa ava ré dıda geli bé dengbu jı naré tekbira dewran Qülıpi felek xain ket kelh bu waré künda külilk çılmısin germa şevé çu bayé sekerate taru mar kır bu me kelilku hüzna meQberan bendewaré xwebın,
dınav xweda dengé bilali,
naré heyderi nalina iQbali hevi heye lıser sazbın fereca xéré ,bihna cihadu rehmeté ba’su be’del mewta ümmeté me pıştaxwe da tarixé kelha amed guh lı deng,çav lı ré bendeyé askeré nuré bın lı héviya şur u şer é xwuda de werın,de rabın werın weka şuré ali weka askeré xalıd weka adeleta ömer,weka Qérina zeynep bılındkın,
bı şerefkın,derabın barkın vi bari gırédın rexta,bıkşinın xençera cihadé derkevın weka dırar,ebu dücanebın bı nara hemzebın,bıbın xwedi,xalıdbın,bıbın xalıd hüseyinbın ji kerbela jı seidara bı gülle u gotın de werın xerakın koné zülmé zuwakın çave mezlum,büküjın küfru zülmé bese Qérinu nalin,
lıser mérgu kaniyéme dewerın islami Cemaat,
bıkıne xençer Qur’ané bılındkın bıbıne aladin ey heviyamıni bist sali hestıré çevé diya xwuna dılébırindaré susa namusa ğeyretkéşa,bınave hezara Qizé susa tekbira şehid,
dersa şehadet héviya kéfa islami Cemaat susa Türkçesi= Bugün uzun oturdum Amed Surları’nda.
Yiğitlerin kalesi! Sıcak ve soğuk hayaller sardı beni,
Gönül gamların ocağına döndü,
Acı ve elemler çöl oldu.
Hani nerede o yiğitler? Nerede o gayret sahipleri ve âlimler? Nerede,
hak yolunda kılıç çekenler? Kalmadı mı acaba? Kimse gelmiyor,
Kabirlerden ses gelmiyor.
Ey Amed kalesi! Saidler kalmadı mı? Artık uzun uzun oturma Amed Kalesi’nde,
Sensin bu asrın yiğidi,
Ey yüreği gamların ocağı olan,
O sıcak ve soğuk hayaller tarih sayfalarına geçti.
Ey bu hak yolun kılıç kuşananı,
Sensin makberlerin sedası… Ey bu hak yolun kılıç kuşananı,
Sensin makberlerin sedası… Hüseyin olun Kerbela’dan Saidlere şikâyet ve söz… Gelin artık yıkın zulmün otağını,
Mazlumun gözyaşını silin.
Yok edin küfür ve zulmü,
Feryad-u figanlar bitsin artık.
Mera ve kaynaklarınızda… Yükseltin Kur’an’ı ve dine bayrak olun,
Ey 20 yaşındaki umudum! Şikâyet ve sözüz… Sana ve Saidlere,
Her birimiz birer Hüseyin’iz Bu asrın Kerbelası’nda… Derdini yüreğimize,
Yükünü omuzumuza yükledik.
Müjdeler olsun artık yerine geldi,
Yirmilik umutların… Şikâyet ve sözüz… Sana ve Saidlere,
Her birimiz birer Hüseyin’iz Bu asrın Kerbelası’nda… Derdini yüreğimize,
Yükünü omuzumuza yükledik.
Müjdeler olsun artık yerine geldi,
Yirmilik umutların… Kafile kafile kervanlar geldi geçti.
Büyük seslerden yol ve izler kaldı,
Sabahlar ezanı gür bir sesle işitti,
Dağlar sağırlaştı at nallılarının sesi duyuldu.
Sular yol veriyordu Ova tekbirleri sesine karşılık sessizleşti.
Zaman değişti devran hain düştü.
Kale baykuşların yurdu oldu… Çiçekler soldu… Gecenin sıcaklığı gitti Sekerat rüzgârı tarumar etti.
Kabirlere taş ve hüzün oldu.
İçinizde birbirinizin koruyucusu olun Bilalî ses,
Haydarvari nara… İkbalî iniltiler.
Umudumdur ki üzerinde kurulacak… Hayrın kurtuluşu,
Rahmet ve Cihad’ın kokusu Ümmetin ölümden sonra dirilişi,
Sırtımızı tarihe dayadık EY AMED KALESİ! Ey ezilenlerin canı ve yüreği! Bizi nasıl bırakıp gittin… Ey putperestlerin korkusu! Bizleri nasıl bırakıp gittin… Ey evi şen olasıca… Bizleri nasıl bırakıp gittin… Ey Hüseyin’im! Güzel yiğittin,
Meydanlarda aslanlar gibiydin… Örneklik destanınla doydu,
Bizleri nasıl bırakıp gittin… Ey evi şen olasıca Bizleri nasıl bırakıp gittin… Nasıl gittin?