Dermân arardım derdime derdim bana dermân imiş,
Bürhân sorardım aslıma aslım bana bürhân imiş.
Sağ u solum gözler idim dost yüzünü görsem deyü,
Ben taşrada arar idim ol cân içinde cân imiş.
Savm u sâlât u hac ile sanma biter zâhid işin,
İnsân‐ı kâmil olmaya lâzım olan irfân imiş Mürşid gerektir bildire Hakk’ı sana Hakk’al‐yakîn,
Mürşidi olmayanların bildikleri gümân imiş.
İşit Niyâzî’nin sözün bir nesne örtmez
Hakk yüzün,
Hakk’dan ayân bir nesne yok gözsüzlere pinhân imiş
Bu eser Derman Arardım Derdime ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
