Ruhuma bir kefen bezi yeter de; Yetmez aç nefsime sırma ve ipek.
Çare yok yüzünden düştüğüm derde,
Yesem de toprakla karışık kepek.
Güneşle bir tutsam girmez hizaya,
Dar bulur sığmam der dipsiz fezaya.
Kuyruk sallar,
sonra hırlar ezaya,
Benim nefsim,
benim nefsim ne köpek
Beni benden alıp gittin genç ömrümü sen tükettin Yıllarımı heder ettin bırak beni zalim nefsim Gideceğim gideceğim seni kalpten sileceğim Ben Mevlaya ereceğim bırak beni zalim nefsim
Yerden yere vurdun beni bildim senin tek gayeni Ben affetmem asla seni bırak beni zalim nefsim Gideceğim gideceğim seni kalpten sileceğim Ben Mevlaya ereceğim bırak beni zalim nefsim
Engel oldun ibadete beni saldın rehavete Yeter artık ettiklerin bırak beni zalim nefsim Gideceğim gideceğim seni kalpten sileceğim Ben Mevlaya ereceğim bırak beni zalim nefsim
Bu eser Zalim Nefsim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
