Yusuf’um

Ben bir Yakub idim,
kendi halimde,
Mevla’nın ismi var idi dilimde,
Aldırdım Yusuf’u Kenan ilinde,
Ağlar Yakub ağlar Yusufum diye

Attılar kuyuya şehit kastına,
Cebrail yetişti Mevla dostuna,
İhlâs ile çıktı suyun üstüne,
Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um diye

Bir dertli bulsam da derdime yansam Yandım hasretine bağrım dağlasam Yusuf’un cemalin bir dahi görsem Ağlar Yakub ağlar Yusuf’um diye