Karanlığın nefesi bedenimi kaplar da, kurtuluşu düşünür bir türlü kavuşamam… Sonra çıkıp yürürüm ıslık çalan rüzgârda, esrarını gizleyen gurbete alışamam Alışamam gurbetin acısına, alışamam hasretin sızısına Deli eden yokluğun gecesine alışamam alışamam
Kuşlar başka ötüyor; güllerde başka koku ruhuma yabancıdır gurbetin varsa nesi. Sabah çözülmez düğüm, uyku başka bir uyku yalvarırım söyleyin nerede annemin sesi? Alışamam gurbetin acısına, alışamam hasretin sızısına Deli eden yokluğun gecesine alışamam alışamam
Taşıdım bir yük gibi seni omuzlarımda toprağına taşıdım değer verdiklerimi. Ocağımı, evimi dolaştırdım kanında ve taşıdım, büyüttüm gurbet çiçeklerini Alışamam gurbetin acısına, alışamam hasretin sızısına Deli eden yokluğun gecesine alışamam alışamam
