Yanmaktan usanmazam Mevlâm,
pervanemiyem bilmem.
Hiç sonunu saymazam Mevlâm,
divanemiyem bilmem.
Kalbimde uçağım var Mevlâm,
bu sinemde dağım var.
Ateşten tuzağım var Mevlâm,
hep yânemiyem bilmem.
Dilhane harab oldu Mevlâm,
yıkıldı turab oldu.
Hep canıma bab oldu Mevlâm,
viranemiyem bilmem.
Bir şâmı seher zârım Mevlâm,
kış eylemez ol zârım.
Bakmaz bana hünkârım,
biçaremiyem bilmem.
Nûri’de mi vahdette Mevlâm; her daimi hasrette.
Bahri gâni firgatte Mevlâm,
dür-dânemiyem bilmem.
Bu eser Yanmaktan Usanmazam ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
