Kerbela çölünde Hüseyin şehit,
Melekler ağladı bu Kerbela’da,
Resulun torunu,
yaradan
şahit.
Melekler ağladı bu Kerbela’da.
Canların al kanı yere döküldü,
Bedenler ayrıldı ciğer söküldü,
Gözlerde yaş değil kanlar döküldü,
Melekler ağladı bu Kerbela’da.
Feryat ediyor dağlar taşlar uçan kuşlar,
Bütün canlılar ağlıyordu Kerbela şehitlerine Gönüller sultanının torunu can Hüseyin’e Gözlerden yaş yerine kan dökülüyordu Gök kubbenin altında bütün kainat ağlıyordu Ve ve melekler ağlıyordu bu Kerbela’da…
Issız çöller
Hüseyin’e ağladı,
Yavrular su diye diye yalvardı,
Ehlibeytin ahı arşa dayandı,
Melekler ağladı bu Kerbela’da.
Canların al kanı yere döküldü,
Bedenler ayrıldı ciğer söküldü,
Gözlerde yaş değil kanlar döküldü,
Melekler ağladı bu Kerbela’da.
Hasan Hüseyin’e nasıl kıydılar
Sevenleri can evinden vurdular
Şehitlerin efendisi oldular
Melekler ağladı bu Kerbela’da.
Canların al kanı yere döküldü,
Bedenler ayrıldı ciğer söküldü,
Gözlerde yaş değil kanlar döküldü,
Melekler ağladı bu Kerbela’da.
Bu eser Kerbela’da ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
