Matem

Hiçbir zaman Medine bu kadar karanlık olmamıştı ve kâinat o iki gün kadar değişmemişti.
Biri kâinat sultanını geldiği gün,
diğeri dünyadan ayrıldığı gün.
İşte o gün kâinatın en hüzünlü günüydü.
Bu kadar ağlamamıştı Hz.
Fatıma.
Sema ağlamamıştı.
Yer gök bu kadar inlememişti.
Gökten miydi bu düşüş Allah’ım.
Kimin boynuna sarılmalı,
kiminle ağlamalı,
hem şehri derdim kim demeli? Dünya göğündeki saf saf melekler
Cebrail’e taziyeye giderler
Cehennemdi Azrail tüm melekler
Habib-i Ekrem’den izin isterler
Bu gün Ömer Ali Bekir’im ağlar,
Bilal’in dilini bir düğüm bağlar
Kâinat şehrinde büyük matem var bugün Efendimin gidiş günüdür

Bugün ashabın hayattan usandı Medine şehri viraneye döndü Kızgın çöller gözyaşlarıyla sulandı bugün Efendimin gidiş günüdür Bu gün Ömer Ali Bekir’im ağlar,
Bilal’in dilini bir düğüm bağlar
Kâinat şehrinde büyük matem var bugün Efendimin gidiş günüdür