Ol Kadiri Kün Feyekün

Ol Kadir-i kün feyekun,
lütfedici Subhan benim Kesmeden rızkını veren,
cümlelere sultan benim.
Nutfeden adem yaratan,
yumurtadan kus türeten,
Kudret dilini söyleyen,
zikr eyleyen Subhan benim.
Kimini zahit eyleyen,
kimini fasık eyleyen,
Ayıplarını örtücü delil ile burhan benim.
Bir kuluna atlar verip,
avrat ve mal çoklar verip,
Hem birinin yok bir pulu,
rahm edici Rahman benim.
Benim ebed benim beka,
o Kadir ve Hay mutlaka,
Hızır ola yarın saka,
onu kılan Gufran benim.
Dört türlü nesneden hasıl,
bilin benim işte delil,
Od ile su,
toprak ve yel,
bünyad kılan Yezdan benim.
Ete deri kemik catan,
ten perdelerini tutan,
Kudret işim coktur benim,
hem zahir ve ayan benim.
Hem batınım,
hem zahirim,
hem evvelim,
hem ahirim,
Bu cümlesini yaratıp hem tertibi kılan benim.
Yoktur arada tercüman,
ordaki iş bana ayan,
Odur bana veren lisan,
o denize umman benim.
Bu yeri göğü yaratan,
bu arş ve kürsi durduran,
Bin bir adı vardır
Yunus,
ol sahib-i Kuran benim.