Bülbül oldum gülistanda şakırım Gül dalında biten gül neme yetmez.
Süleyman’ım kuşdilini okurum Bana talim olan dil neme yetmez.
Aşk kitabın açtım okuryazarım Hakk’a doğru açılmıştır nazarım Neme gerek dağı taşı gezerim Şol pirime giden yol neme yetmez.
Derviş oldum pîr eteğin tutarım Hakk’a doğru çekilmiştir katarım Baykuş gibi garib garib öterim Issız viranede çul neme yetmez.
Bu dünyanın n’olacağı malumdur Bu ilmin aslına eren âlimdir
Az yaşa çok yaşa sonu ölümdür Eski hırka ile şal neme yetmez.
Budala’m sırrına kimseler ermez Tevekkül mal altın ile alınmaz
Kişi kısmetinden ziyadeyi yemez Bana kısmet olan mal neme yetmez.
Bu eser Bülbül Oldum ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
