Neyleyim dünyayı bana Allahım gerek Gerekmez masivayı bana Allahım gerek bana Subhanım gerek Ehli dünya dünyada ehli ukba,
ukbada Her biri bir sevdada bana Allahım gerek bana Subhanım gerek Bülbül güle karşı zar pervaneyi yakmış nar Her kulun bir derdi var bana Allahım gerek bana Subhanım gerek Aşikâre gördü Rabbül izzeti ahirette öyle görür ümmeti Bî hurûf u lâfz u savt ol Padişah Mustafa’ya söyledi biiştibah Dedi kim matlubu maksudum benem sevdiğim can ile mabudum benem Gece gündüz durmayıp istediğin nola kim görsem cemalim dediğin Gel Habibim sana müştak olmuşam Cümle halkı sâna bende kılmışam Ne murâdın vâr ise kîlam revâ Eyleyem bir derde bin türylü devâ Mustafâ dedi “Eyâ Rabbe’r-Rahîm Vey hatâ pûş ü atâsı çok kerîm Ol zaîf ümmetlerim hâlî nola Hazretîne nîce anlar yol bula Gece gündüz işler isyân kamû Korkarım ki yerleri ola tamû Yâ İlâhî,
hazretinden hâcetim Budur kim ola makbûl ümmetim” Hak-Teâlâdan erişdi bir nidâ Yâ Muhammed ben sâna kıldım atâ Ümmetini sâna verdim ey Habib Cennetîmi anlara kıldım nasîb Yâ Habibim nedir ol kim dîledin Bir avuç toprağa minnet meyledin Ben sanâ Müştâk olunca ey şerîf Senin olmaz mî dün-âlem ey lâtif Zâtıma mir’at edindim zâtıni Bîle yazdım adım ile adını Hem dedi kim “Yâ Muhammed ben seni Bilûrem görmeğe doymazsın beni Avdet edûp davet et kullarımı Tâ gelûben göreler dîdârımı Sen ki mi’râc eyleyûb etdin niyâz Ümmetin mîrâcını kıldım namâz” Her kaçan kim bû namâzı kılalar
Cümle gök ehli sevâbın bûlalar Sıdk ile beş vakt olundukça edâ Elli vaktin ecrin eyler Hakk atâ Ümmetin olduğumuz devlet yeter Hizmetin kıldığımız izzet yeter!” Medet ya Rabbel âlemin
Bu eser Neyleyim Dünyayı ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
