Her kulun sevdiği bir güzel vardır
Benimse gönlümde sen ey sevgili Güzeli görmeyen gönüller dardır
Gönlüme güneş ol gel ey sevgili Yüzünün şevkiyle kamaşır gözler
Bir çift sözün ile mest olur sözler
Ruhum sana âşık hep seni özler
Nidem hasretinle ben ey sevgili Gül kokuna âşık gönül dayanmaz
Gül koklayan âşık tamuda yanmaz
Manevi zemzemsin içenler kanmaz
Selamın iletsin yel ey sevgili Bir dürr-ü yetimsin mahzun bakarsın
Hira’dan Kur’an’la kalbe akarsın
Tebessümün ile beni yakarsın
Sen fahr-i kâinatsın ey sevgili Rahmet’en lil Alemin’sin şüphesiz Davet ettin ümmetinden olduk biz Dünyamızda mahpus olduk ki sensiz Yetiş imdadımıza ey sevgili
Bu eser Ey Sevgili ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
