Ben bir garib ü âvâre,
oldu kalbim pâre pâre,
Tutuldum o gülizâre arz eyleyin bunu yâre,
Dîvâne etti beni,
böyle ağlattı beni.
Gönül yaslı,
gözler
çağlar,
bu hasret sînemi dağlar,
Kederli bahçeler bağlar ağlıyor halime dağlar..
Dîvâne etti beni,
böyle ağlattı beni.
Dolaşırken hep mestâne,
uğradı yol gülistâne,
Ravza namlı bağistâne sığmaz dünyada destâne… Dîvâne etti beni,
böyle ağlattı beni.
Perişan etti beni böyle ağlattı beni.
Bu eser Efendim ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
