Yıllarca Mevlaya yalvarıp durdu Esen rüzgârlardan
Yusuf’u sordu Yusuf’um Yusuf’um nerde diyordu Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um diye Gitti de gelmedi vah yavrum diye
Akardı Yakub’un gözünün yaşı,
Ah çektikçe eritir dağları taşı,
Yusuf’u kuyuya attı kardeşi,
Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um diye Gitti de gelmedi vah yavrum diye
Ben bir Yakub idim,
kendi halimde,
yar yar yar Mevla’nın kelamı vardı dilimde,
Yusuf’u kaybettim Kenan ilinde,
yar yar yar Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um diye Gitti de gelmedi vah yavrum diye
Attılar kuyuya şehit kastına,
yar yar yar Cebrail yetişti Mevla dostuna,
İhlâs ile çıktı suyun üstüne,
yar yar yar Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um diye Gitti de gelmedi vah yavrum diye
Bir bezirgân geldi üç aylık yoldan yar yar yar Yusuf’u çıkardı kırk arşın kuyudan
Keremkânı kıldı Mısır’a sultan yar yar yar Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um diye Gitti de gelmedi vah yavrum diye
Cem olup geldiler
Kenan’ın kurdu yar yar yar Biz yemedik diye içtiler andı Yakup’un feryadı Arşa dayandı yar yar yar Ağlar Yakub ağlar
Yusuf’um diye Gitti de gelmedi vah yavrum diye
Bu eser Ağlar Yakup Ağlar ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.