Ey Cemali Nuri Yezdan

Ey cemalin nur-i Yezdan ve’y yüzün mir’at-ı nur Hep kelamın dahi Hakk’tır aşıka gelmez fütur Halk olalı bu avalinin gelmemiş mislin senin Cümle mahluka Resul’sün “câeni men fi’n-nüşur” Dişlerin dür dânesidir leblerin yâkut senin Her kulun medhine aciz ins ü cinn ü bil ki hür Ben ne hakim ki senin vasfını şerh eyleyeyim Şanına levlak buyurup medh eder Rabb-i Ğafur Parmağın mucizi yekfi aleme ey dost senin Bilmeyen kadrini müşrik Hakk katından oldu nur Sen şeha ümmetliğe kıldı damenna hep gelen Çün temenna vasfın eyler yüz suhuf İncil Zebur Hem Süleyman kuş dilin bilmezdi ger sen gelmesen Musa etmezdi suudu hem kelam-ı dağ-ı Tur Nice mevt-i hayy edip sayende İsa ümmetin Nemrud’un narı olupdur ceddin İbrahim’e nur Leblerin ab-ı hayattır Hızır u İlyas’a senin Hikmet-i fazlınla buldu etti Lokman hem nuşur Derd-mendim Seyyid’e eyle şefaat ey Resul Dilde zikrin kalbde fikrin bir kulundur pür-kusur