Hazer kıl kırma kalbin kimsenin cânını incitme Esîr-i gurbet-i nâlân olan insânı incitme Târik-i ışkda bî-çâreyi hicrânı incitme Sabır kıl her belâya hâne-yi Rahmân’ı incitme.
Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zî-şânı incitme.
Gönül âyînesin silmek gerekdir kalb-i âgâhe Muhabbet şemsi doğmuşken ne lâzım mihr ile mâhe Ne müşkil hâcetin varsa heman arz eyle Allah’e Der-i Mevlâ dururken bakma Lûtfi başka dergâhe Elin çek meyl-i dünyadan eğer âşık isen yâre Muhabbet câmını nûş et asıl Mansâr gibi dâre Misafirsin felek bağında bendin salma efkâre Düşersin bir belâya sabrı kıl Mevlâ verir çâre.
Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zî-şânı incitme.
Bulaşma çark-ı dünyâya vücûdun pâk-tahirken Güvenme mal û mülk ü mansıbın efnâsı zâhirken Nic’ oldu mâli Karun’un felek bağında vâfirken Nedir bu sendeki etvâr-ı dert gönlün misâfirken Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i alem-i zî-şânı incitme.
Hasislikden elin çek sen cömerd ol kân-ı ihsân ol Konuşma cahil-i nâdân ile gel ehl-i irfân ol Hakîr ol âlem-i zâhirde sen mâ’nâda sultan ol Karıncanın dahî hâlin gözet,
dehre Süleymân ol.
Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zî-şânı incitme.
Ben insanım diyen insana düşmez
şâd’u handanlık Düşen bî-çâreyi kaldırmadır
âlemde insanlık Hakikât ehlinin hâli durur dâim perişânlık Bir işi etme kim gelsün sana sonra peşîmânlık.
Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem-i zî-şânı incitme.
Ehl-i irfânım deyü her yerde bendin atma meydâna El elden belki üstündür ne lâzım uyma şeytâna Yakın olmak dilersin
Hazret-i Hallâk-ı ekvânâ Cihanda tatlı dilli olması lâzımdır insana Felekde hâsılı insân isen bir cânı incitme Günahkâr olma fahr-i âlem- zî-şânı incitme
Bu eser Hazer Kıl ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
