Ey Habibi Zülcelal

Ey Habîb-i Zülcelâl mâşûk-ı Rabb-i Kibriyâ Sensin ancak,
padişâh-ı a’zamı her dü serâ Lâ-yuad isyân ile geldim huzûra pür-hicâb Kıl şefâat,
merhamet,
mahbûb-i yektâ-yı Hudâ Bâis-i tekvîn-i âlem sensin ey Şah-ı Celîl Rahmeten-li’l-âlemînsin bendeni etme hacîl Bâb-ı lutfunda senin yok benden âsî bir kulun Ken’ân’ın isyânı çoksa,
lutfuna nisbet kalîl