Şah İken Lahutta Ey Aşk Sernigun Ettin Beni

Şâh iken lâhutta ey aşk sernigûn ettin beni Serfirâz âzâd iken dâim zebûn ettin beni Hep melekler râm idi mahkûm-i fermânım benim Mübtelâ-yı âh ü feryâd ü cünûn ettin beni Ne füsûn etmiş bana bak o sipihr-i nilgûn Vuslat-ı cânâna ancak aşkı etmiş reh-nümûn Aşk elinden ben bugün oldum zeîl ü hâksâr Olmada kalbimde gün günden bu aşk her dem füzûn Olamam bir zevka mağlûb,
aşk beni etti şikâr Lütfunu her istedikçe cevrin etti âşikâr Kanlı,
şanlı,
canlı aşkın cevr imiş lütfu hemân İsterim lütfu cemâlin dem-be-dem leyl ü nehâr Râh-ı aşkın can imiş sermâyesi bî-iştibâh Nefsini kurbân eden cân oldu asl-ı kıble-gâh Mushâf-i ruhsâr-i yârin hıfzını etsin nasîb Her dü âlem Ken’ân’a tevfîk u te’yîd-i İlâh