Sen Bil ki Müsemması Münezzehtir Hüda'nın

Sen bil ki müsemmâsı münezzehdir
Hudâ’nın Farz eylediğinden de muazzam ve müberrâ Halk oldu beşer görmek için kendi cemâlin Etdi anı mevcuda bütün,
şâh-ı muallâ

Adem var iken bilmeyen,
Allah’ını bilmez
Maksad ne imiş âleme gelmekten o bilmez
Nefsinde hem eşyâda Hudâ’yı göremezsen “Úlâike ke’l-en’am” hitâbını alırsın
Hâlin ne olur fırsatı burdâ bilemezsen
Mehcúr-1 likaa dûzah-ı hicranda kalırsın
Abdest-i şerîatle girip bâğ-ı tarika Hayretlere dal kendini sal bahr-ı amîka

Vechinle bütün uzvunu yû kalmasın hiç kir Gaflet ile cehl hem de sivâ olmasın hemráh Ağyarı fikir eyleme aşk bahrine dal gir Göz,
cümlede Allah’ı görüp olmaya gümrah

Abdestini kim böyle alır kurtaracaktık Tür’unda tenin Allah ile söyleşecektir Bir nurdan,
Hudâ núru ile Nûr-ı Muhammed Zahir sıfatı zat’da anın zâtı sıfatda

Zat ism-i Hudâ hem de sifât-î ism-i Muhammed Melfüz-1 huruf aynıdır hem her ikisinde Vech-î beşere bunları yazmış ulu Mevlâ Tâhir olanâ zâhir olur âyet-i kübrâ

İslam dininin cümle binasında ne varsa Alemdedir hep cümle meâni ve meali Allâh’ını ister isen at sende ne varsa Tut dâmen-i Pir’i ki odur Şâh-1 Rifâî

Gaflet bürümüş gözlerini artık ol âgâh Ken’an gözün aç ki göresin “bâkî Hüv-Allah”