Naatı Şerif

Günlerin,
ne günlerdi.
Çağların,
ne çağlardı.
Sen Dünyaya gelmeden,
İnananların vardı.
Hatice’nin,
goncası,
Aişe’nin,
gülüydün,
Ümmetin,
göz bebeği,
Göklerin Rasulüydün.
Şimdi,
seni ananlar,
Anıyor,
ağlar gibi.
Ey,
yetimler yetimi,
Ey garipler garibi,
Nerde kaldın,
ey Rasul? Nerde kaldın,
ey Nebi? Düşkünlerin kanadı.
Yoksulların sahibi.
Elçisin,
elçi geldin.
Elçileri,
gönderdin.
Sen ruhunu,
Allah’a,
Elin ümmete verdin.
Gel ey Rasul,
bahardır.
Hacdan,
döner gibi gel.
Miraçtan,
iner gibi.
Bekliyoruz yıllardır.
Şimdi,
seni ananlar,
Anıyor,
ağlar gibi.
Ey,
yetimler yetimi,
Ey,
garipler garibi,
Nerde kaldın,
ey Rasul? Nerde kaldın,
ey Nebi? Düşkünlerin kanadı.
Yoksulların sahibi.