Tedbirini Terk Eyle

Tedbîrini terk eyle takdîr Hudâ’nındır Sen yoksun o benlikler hep vehm ü gümânındır Birden bire bul aşkı bu tuhfe bulanındır Devrân olalı devrân erbâb‐ı safânındır Âşıkda keder neyler gam halk‐ı cihânındır Koyma kadehi elden söz pîr‐i mugânındır Meyhâneyi seyretdim uşşâka metâf olmuş Teklîf ü tekellüfden sükkânı muâf olmuş Bir neş’e gelip meclis bî-havf u hilâf olmuş Gam sohbeti yâd olmaz meşrebleri sâf olmuş Âşıkda keder neyler gam halk‐ı cihânındır Koyma kadehi elden söz pîr‐i mugânındır Ey dil sen o dildâre lâyık mı değilsin ya Da’vâ-yı muhabbetde sâdık mı değilsin ya Özrü nedir Azrâ’nın Vâmık mı değilsin ya Bu gâm ne gezer sende âşık mı değilsin ya Âşıkda keder neyler gam halk‐ı cihânındır Koyma kadehi elden söz pîr‐i mugânındır Mahzûn idi bir gün dil meyhâne‐i ma’nâda İnkâra döşenmişdim efkâr düşüp yâda Bir pîr gelip nâgâh pend etdi ‘alelâde Al destine bir bâde derd u gamı ver bâda Âşıkda keder neyler gam halk‐ı cihânındır Koyma kadehi elden söz pîr‐i mugânındır Bir bâde çek efzûn kap meclisde zeber‐dest ol Atma ayağın taşra meyhânede pâ‐best ol Alçağa akar sular pây‐i huma düş mest ol Pür-cûş olayım dersen Gâlib gibi sermest ol Âşıkda keder neyler gam halk‐ı cihânındır Koyma kadehi elden söz pîr‐i mugânındır