Bir Yiğit Vardı

Yaşarken gülmedi bir yiğit vardı Örneği görülmedi bir yiğit vardı

Yaşadığı asırda örneği görülmedi Bir yiğit vardı dünyaya eğilmedi

Zindanlara atıldı zehirler katıldı Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi

Kış mevsimiydi tutsak evinde Zemin buz camlar kırık yağan kar koğuşta

Dünyasını harcadı cemiyetin imanına Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi

Zindanlara atıldı zehirler katıldı Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi

Bir köşeye yaslanmış yiğit ihtiyar Altmış kişilik koğuşta bir başına ağlar
Dünyasını harcadı cemiyetin imanına Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi

Zindanlara atıldı zehirler katıldı Bir yiğit vardı yaşarken gülmedi