Babamı hiç öpmedim.
Güneş doğduğundan beri bayramlar bayramı şenlikler
şenliği kovalıyor.
Şehit üstüne şehit düşüyor.
Babam demir parmaklıklar arkasında kölelerin tutulduğu duvarların ötesi.
O gün ne zaman o gün ne zaman parmaklarını kırılacağı gün ne zaman.
Baharında ölüm yaşayan çocuklar
Dünyalar kadar Umudun Kudüs kadar yüreğin var senin korkma Hüzün ki En Çok yakışandır
Sana Baharını da Umudunu da çalanların olsun zulüm Vazgeçme Yılma ve yıkılma Kudüs ki en çok yakışandır sana.
Hayatı orta yerinden kırılan çocuk korkma Yıldızlar kadar düşlerin var senin Kudüs kadar büyüktür hayallerin Özgürlük ki kalbinde başlayan bir yangındır
Korkma Elbet yetmez onu söndürmeye namlular
Elbet yetmez onların hıncı Yetmez özgürlük şarkılarını susturmaya Rüyalarına siyah hüzünler düşen çocuk Barutta ateş de düşer bir gün toprağa Söner kül Olur kötünün hıncı.
Kudüs ki sevdandır yakar gönlünü Korkma yangınım üstüne de serpilir Bahar acıların üstüne de serpilir umut.
Korkma ölümün üstünde de yeşerir hayat Kalbinin orta yerinden vurulan çocuk korkma.
Öldükçe çoğalıyor hayatın Düştükçe yükseliyor çığlığın Aktıkça çoğalıyor taşların Kara günlerin ortasından renkleniyor hürriyet Bilmediğin seslere özlemin son bulmasın
Savaştıkça savaştıkça kurtuluyor Kudüs’ün unutma.
Bu eser Ey Kudüs ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
