Ermeden menzile varmadan dosta zaman gölge gibi büküldü gitti Gözüm yola bakar kulağım seste gün battı el ayak çekildi gitti
Goncanın dikeni bülbülün zarı şu karşı dağların kaçıncı karı Bir daha görmek yok geçen baharı ömür yaprak yaprak döküldü gitti
Polatoğlu sevdalardan anlamaz yanmayı bilmeyen közden anlamaz
Deli gönül sözden anlamaz bir hayal peşine takıldı gitti
Bu eser Gitti ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
