Ana Sayfa Abdullah Tamamlar
Ey münkir-i hak gel vireyim sana tesellî Tâ kim bilesin nidüğünü “Lâ” ile “İllâ” Sen kendini bir başka vücûd itme tasavvur Vâr olan anın varlığıdır sensin olan “Lâ” Her kim bilir kendi özün bildi Hudâ’yı Kendini bilen buldu ebed menzil-i a’lâ Dil ‘âlemi tefsîrin eğer dersin okursan Hiç şübhesiz itdin seni sen ‘âlim ü dânâ Bu “kâle yekûlu” ile bu “kâne yekûn”un Vâr iken “fe yekûn” it biline Hazret-i Mevlâ Dil âyînesin gayrıdan var eyle mücellâ Ol âyîneye eyleye dildârı tecellâ Kendini görüp sen seni bir kimse mi sandın Noldun sen ‘aceb kendin,
gâyetde beğendin Pend itmek içün halkı nice kande çalışdın Âhir sana bende oldu Hakk’a gitmeğe kandın Ger ister isen vuslat-ı dîdâr-ı Hudâ’yı Yok eyle aradan yürü sen kendini kendin Biz komayız elden alırız dâmen-i ‘aşkı Vâiz yürü sen başına it vâr ise pendin Bu denli hicâbât ile ol dost görünmez
Ya böyle muhabbetle sen seni ere sandın Dil âyînesin gayrıdan var eyle mücellâ Ol âyîneye eyleye dildârı tecellâ Kanı bize Hakk virmiş idi evvel emânet Tâ kim tutarız biz anı kuvvetle be-gâyet Nitdin sen anı neyledin ey hâce haber vir Hak üzre ‘aceb sen ana itdin mi ri’âyet Yoksa unutup alsını zâlim mi denildin Câhillik idüp itdin ise ana hıyânet Sen defter-i dîvânı kamu kevn ü mekânda Sende bulunur zulmet-i envâr-ı hidâyet Tebdîl idegör zulmetin envâr-ı İlâh’a Görmekliğe dîdâr-ı Hakk’ı ola liyâkat Dil âyînesin gayrıdan var eyle mücellâ Ol âyîneye eyleye dildârı tecellâ Ömrün çürüdü gitdi hevâ ile hevesde Döndürmedin eyvâh yüzünü cânib-i Dost’a Unutdun ola mı vatan-ı aslın ey miskîn Bu kay u ‘alâik yolunu eyledi beste ‘Ahd ile emân itmiş idik Hakk ile evvel İkrârın ‘aceb var mı ola yevm-i eleste Dîdâr-ı gülün bülbülü idin sen ezelde Ol ‘âlemi unutdun ola mı bu kafesde Dört yanı gezüp kande ararsın anı dervîş Pâk eyle gönül levhini var anda yol iste Dil âyînesin gayrıdan var eyle mücellâ Ol âyîneye eyleye dildârı tecellâ Bu ziynet-i dünyâ ile bu şöhret ü âfet Bu hây u haşem ü kasr ü serây ile bu devlet Bu atlas u zîbâ ile bu giyme kuşanma Bin türlü nefâisle virüp nefsine lezzet Bu ‘izzet-i dünyâ ile bu mâl bu menâsıb Yârân ile bu sevk u safâ hem bu zarâfet Sandın mı sana bâkî kalır bunlar ey miskîn Hiç aklına gelmez gibi ahvâl-i kıyâmet Bir devlete çalış ki Nizâmoğlu fenâsız Olmaya anın zevk ü safâsına nihâyet Dil âyînesin gayrıdan var eyle mücellâ Ol âyîneye eyleye dildârı tecellâ X
Bu eser Ol Ayineye Eyleye Dildarı Tecella ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
