Ana Sayfa Abdullah Tamamlar
Gâfîl bu uzak yola kanı zâd u zevâde Geçmez hevesin kaldı bu nefsânî hevâde Atlandı eren kâfilesi menzile yitdi Kaldın yalınız sen bu harâmîli ovada Dön ılkıma salkıma ırakdan tap uzan kim Bu hırs ile hiç susamış irmedi suvada Bu dünye şu bir kuru derin kuyuya benzer Sarkıtma ipin ana ki çıkmaz su kovada Kendözünü görme bak ahî ne ulular var Şol yerdeki her toprak u yapu vü sıvada Ne denli demir kal’a bigi berk olur isen Âhir bir ecel topu seni dahi uvada Şehbâz kılar ‘âlem-i rûhânîde pervâz Karga bigi kalmaz o bu cismâni yuvada İnsân bigi cân gözüyle iç aydınına bak Hayvân bigi ürkme bakuban daş u sevâda Ağlar bu Kemâl Ümmî kılar hasret ile âh Eydür dün ü gün derd ile ‘uşşâk u nevâda Derd içre biz ol denli safâlar buluruz kim Bî-derd bulamaz binde birin cümle devâda Derd olmasa gönülde ne dermân ana girsin
Od yanmasa ocakda ne çiğ pişe tavada X
Bu eser Gafil Bu Uzak Yola ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
