Bu Dem Kana Boyanmaz

Ana Sayfa Abdullah Tamamlar Geldi meh-i mâtem yine cân bunda dayanmaz Kân ağlasa da dîdelerim giryeye kanmaz Bu ayda yanıp ağlamayan Hak’dan utanmaz Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz Bu mâhda ol Şâh-ı Rusul’ün “kurratü’l ayn”i Hak sevgilisi Fâtıma’nın nazlı Huseyn’i A’dâlar ana eylediler buğz ile kîni Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz Düşdükde o dem hûn-i Huseyn rûy-i zemîne Havâtîn-i harem başladılar âh u enîne La’net dimeyem yâ ne diyem Şimr-i la’îne Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz O ma’sûmların bağrı harâretle yandı Bu vâkı’aya gökde melekler de utandı Oklar dokunup sîneleri al kâna boyandı Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz Ol pâdişeh-i kişver-i lâhût-i imâmet Ol pâkize-i gevher-i deryâ-yı melâmet Atşân olarak çekdi sere câm-ı şehâdet Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz Cum’a günü olmuş idi bu hâl-i melâlet Her hafta tutar mâtemini ehl-i mehabbet Yıl başına tahsîs ile te’hîre ne hâcet Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz La’net dimeyem yâ ne diyem ibn Ziyâd’a Oynatdı atın lu‘b ile meydân-ı riyâda Koydu o şehi kat’-ı belâ içre piyâde Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz Hâfız koma elden tutuşup dâmen-i âhı Bir âh eyle gör ak iderek çeşm-i siyâhı Bir âh eyle yak çerh-i feleğin şems ile mâhı Yansın o gönül âteşe bu hâle ki yanmaz Kör olsun o gözler ki bu dem kâna boyanmaz X