Ey Kişi Kıldın İse

A-Z Dizin search Giriş Yap Kayıt Ol Ana Sayfa visibility Ey kişi kıldın ise ‘azm-i tarîk Evvel iste delîl ü kirtü refîk Bendini kes ü yükünü yiynild Kıl yarağını yola andan çık Berkirek bas ayağını yolca Dayanup düşüp olmadan balçık Şevki idin şerâb u şükrü yemiş Açlığı azık al u sabrı katık Sıdk ile gel tevekkül atına bin Hem idin himmeti silâh u ışık Yoluna sedd olursa kibr ü riyâ Meskenet baltasıyla anı tez yık Nefse uyma cihândan umma vefâ ‘Aklını dir ‘adûyu sanma sadîk Enbiyâ evliyâ ne kim buyurur Kavlini fi’lin ile kıl tasdîk Fi’lini kavline muvâfık kıl Sâdık ol ger değil isen zındîk ‘Aşk ile mâl ü milki terk eyledi Pâdişâhın yolunda çün Sıddîk ‘Âşık ol tâ ki bulasın ma’şûk ‘Aşka ulaş ki kalbin ola rakîk Âh u derd oduna vü göz yaşına Gâh gâh ağla ol harîk u garîk Kahr u lutfu Hudâ’dan anlar isen Halka her işde ne kakı ne tarık Niçe bir kılasın sen ey müsrif Pâk ü murdâr u hem cedîd ü atîk Bî-tekellüf ne kim bulursan gey Dime ince yoğun ya seyrek ü sık Hırsı terk itmeyince doymazsın
Dünye mâlın gerekse karnına tık Dalma gark olma key sakın ki Resûl Didi dünyâ hakkında bahr-i ‘amîk Hubb-ı dünyâ şerâb-ı şeytândır Mustafâ şöyle dir ‘ale’t-tahkîk İçme ümmü’l-habâisi yoksa Doğar andan kamu yaramazlık Her kim üzüm sücisini içse Girü irteye değin olur ayık Dünye sevgisi sücisi mesti Şol gice ayılır ki kabr ola dıyk Ol bir ıssız karanu dar evdir Kim ne aş var ne kapu baca ışık İr iken tevbe kıl ki kimseye hîç Assı kılmadı son peşîmânlık Kendü bilini ko kılavuza uy Bir kadem basma kılmadan danışık Ehl-i sünnet cemâ’atine karış Mübtedîlerdir andan özge farîk Değme mürşid Hamîd’e öyküne mi Ya kamu taş olur mu la’l ü ‘akîk Kıldı şu dirliği ki kılmış idi Bâyezid ü Cüneyd ü Şiblî Şakîk Bu Kemâl Ümmî nesne bilmez kim Söyleyüp eyleye sözü tahkîk Hak nasîhat gerek ise uş tut Ne işine gerek kelâm-ı dakîk Ey Sabûr u Şekûr u Rabb u Gafûr Bize sen vir hidâyet ü tevfîk