A-Z Dizin search Giriş Yap Kayıt Ol Ana Sayfa visibility Söyle ey bülbül ki bugün tâze güller
çağıdır
Hep bezendi rengi sarısı kızıl ü ağıdır
Hûriler gibi donanup çıkdı her türlü çiçek Hem akarsular sanasın selsebîl ırmağıdır
Bir nazar kıl ol Rahîm’in rahmeti âsârına Kim bugün bu cümle ‘âlem misl-i cennet bâğıdır
Gör ki niçe kıldı ölmüş yerleri diri geru İşlenen bu kamu kudretler o şâh yasağıdır
Emr ider gün nûru birle giderir dün zulmetin Viriser yaz çerisiyle kış çerisin dağıdır
Yine bugün hem teferrüccîlere ârâmgâh Su kenârı vü ağaç gölgesi bâğ bucağıdır
Kumru vü dürrâc dudu vü hezâr dâstânların Yerleri alma vü nâr ü şeftali budağıdır
Bâğda her servi çınarı raksa koyup oynatan
Yerlerin gökleri birle suların çok çağıdır
Tan yelidir hoş nefes birle ki mağrûr olmanız Çün bahâr üzre hazân yelleri gâlib yağıdır
Bâğ-ı ‘aşkın bülbülünün gulgulü dinmez kışın Her neye kim bakar ise tâze gül yaprağıdır
Her varakda bir sebak ma’nâsı var anlayana Görmeyen bu ‘ibreti a’mâ vü tağı bâğıdır
Âyet ü ahbâr ile mîzânda her bir sözü tart Sal çürüklerin yana al şunu kim ol sağıdır
Hakk yolunda bu Kemâl Ümmî günahkârın sözün Kamu kirtü ‘aşk erinin ayağı toprağıdır
Dünye kâfir uçmağıdır
âhiret mü’minlerin Uçmağı ‘âşıkların Dost’dan yana uçmağıdır
Bu eser Söyle Ey Bülbül ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
