Aferin Ey Nazımı Tertibi İmkan Aferin

A-Z Dizin search Giriş Yap Kayıt Ol Ana Sayfa visibility Âferîn ey nâzım-ı tertîb-i imkân âferîn Bî-lisân ü bî-zamân bî-hadd ü pâyân âferîn Kıldı hüsn-i pâkini insânda i’lân âferîn Âferîn ey sâni’-i ten-perver-i cân âferîn Hâliku’l-eşyâ ilâhü’l-halk u rabbü’l-‘âlemîn Menşe’-i ‘ilm ü irâdet ma’den-i hilm ü şühûd Menba’-i ef’âl ü hikmet hem kıyâm u hem ku’ûd Hep bütün mahlûk u mevcûd bî-riyâ eyler sücûd Mübdi’-i âsâr-ı kudret ‘akd-pey-vend-i vücûd Zâbit-ı erkân-ı fıtrat nakşibend-i mâ u tîn Bu hayât-ı fânîye her aldanan olmuş behîm ‘Ârife eşyâyı hâdim bilmeyen kalmış nedîm Bu fenâya aldanan görmez mi kim her şey ‘adîm Ey semûm-i satvetin te’sîri nîrân-ı cahîm V’ey sehâb-ı rahmetin sîr-âbı firdevs-i berîn Dâhil-i nâr-ı cahîmdir tâbi’-i nefs ü hevâ ‘Abd-i mahz-ı ‘ârifân olmaz esîr-i mâsivâ Oldular bunlar likâullâha mutlak âşinâ Kudretin gülzârına bir sebze sidrü’l-müntehâ Hikmetin şem’ine bir pervâne Cibrîl-i Emîn Her olan olmuş ezelden olmadan kevn ü mekân Bu zuhûrât ân-ı dâimdir ne varsa ins ü cân Eylemiş îcâd sun’un bî-misâl ü bî-nişân Sun’un eyvânında bir kandîldir nüh âsümân San’atın dibâcesinden bir varak rûy-ı zemîn Ehl-i gaflet nâma düşmüş de hem olmuş nâm-cûy Kimi vehminden halâs ister olur evhâm-cûy Kimi meyhâne kimi puthâne kimi câm-cûy Dergeh-i ta’zîm ü tekrîminde ‘âlem kâm-cûy Harmen-i ihsân u eltâfında âdem hûşe-çîn Feyz-i lutf-ı rahmetin ‘âşıklara nutk u beyân Nûr-ı zât-ı vahdetin ‘âriflere olmuş ‘ayân Oldu erbâb-ı dile gâhi ‘ayân gâhi nihân Arsa-i idrâk-i fevz ü re’fetin dârü’l-emân Rişte-i ümmîd-i feyz-i rahmetin hablü’l-metîn Gösterir sırr-ı hayâtın gâh rebî’ ü gâh harîf Tâbi’i çokdur bunun evhâma düşmüş her herîf Kurtulan lutfunla olmuş iki ‘âlemde şerîf Hâkden her zerre te’yîdinle bir cism-i latîf Âbdan her katre tevfîkinle bir dürr-i semîn Her sözü bu ‘âleme ‘ayn-ı hayâtdır kâmilin Ma’rifetden gayrı olmaz iştigâli ‘âkilin Başka yokdur kapu bir her mün’imin her sâilin Ol ‘amîmü’l-feyz-mün’imsin ki feyz-i şâmilin Rızk taksîminde kılmaz imtiyâz-ı küfr ü dîn Vâsi’ât-ı rahmetinden olmamış kimse ba’îd İki meytin biri kâfir birisi olmuş şehîd Kimi nâr ister kimi nûr çağırır “hel min mezîd’ Hiç kes cürm ile dergâhından olmaz nâ-ümmîd Senden ister kâm eğer rüsvâ vü ger halvet-nişîn ‘İlm ü ‘irfânla münevver olmayan eyler cedel Zümre-i ‘uşşâka bunda her ne vâr oldu güzel Dâhil-i emn ü emânullâh olmuşlar ezel Hâdisât-ı ihtilâf-ı devrden görmez halel Kime kim ma’mûre-i hıfzın olur hısn-ı hasîn Hüsn-i tevfîkinledir tedbîr-i her idrâk-ı pâk Feyz-i tedbîrinledir hep âb u âteş bâd u hâk Hükm-i takdîrinledir ehl-i hüdâ ehl-i helâk Neş’e-i ‘aşkınladır
Mecnûn sürûdu sûz-nâk Pertev-i hüsnünledir
Leylî cemâli nâzenîn ‘Ârife eşyâda Hakk’dan gayrı yokdur müncelî Keşfeder bu sırrı sevdâ-yı Muhammed’le Alî Sünnî şi’îlik Kemâlî kalmadı bende belî Tâ’atın eyler Fuzûlî tâkat oldukça velî Hırs ile ne ravza-i rıdvân diler ne hûr-ı ‘ıyn Kıyl u kâl-i mantık-ı Yunan sadâ-yı nefsdir
İktisâb-ı şöhret ü ad san riyâ-yı nefsdir
Kabrine dikdirdiğin nişân hatâ-yı nefsdir
Hûr-ı ‘ıyn ü ravza-i rıdvân hevâ-yı nefsdir
Nefsden geçmişdir ol senden rızâ ister hemîn