Hudavenda Günahkarem

A-Z Dizin search Giriş Yap Kayıt Ol Ana Sayfa visibility Hudâvendâ günahkârem Ki nefs elinden efkârem Za’îfem ‘âcizem zârem Ne kılam çâre nâ-çârem Dükeli ma’siyet bende Ki nefse olmuşam bende Bırakmışdır beni bende Zebûn oldum giriftârem Yüzüm kara özüm ma’yûb Sözüm herze gözüm mahcûb Elim tehî dilim mekzûb Hemân bir bâġ-ı bî-bârem Yolum uzak azığım yok Yayağam hem yazığım çok Ki kadrimden yüküm artuk ‘Aceb ben niçe yol varam Be-sohbet sâlihem zâkir Be-halvet tâlihem fâcir Be-sûret ‘âbidem şâkir Be-sîret dîv-i mekkârem Hemîşe hâsılım ‘isyân Elimde zelle vü tuğyân Dilimde gıybet ü bühtân Ḳatı nemmâm u gaddârem Egerçi uhrevî işde Benem süst ögde vü düşde Ve lâkin dünyevî işde Be-gâyet çüst ü ‘ayyârem Hicâbım hurd u hâb oldu Ki matlûbum serâb oldu Bekâ mülküm harâb oldu Fenâ mülkünde mi’mârem Ne ‘ilmim var ne hod zühdüm Ne hilmim var ne hod cehdim Ki her dem sıdurur ‘ahdim Bana bu nefs-i emmârem Değil hiç bir işim ma’lûm Ne belli ölüyem merhûm Ne belli diriyem mazlûm Ne belli yok u ne vârem Ne belli hak işe çüstem Ne belli bâtıla süstem Ne belli ‘akl ile dostam Ne belli nefse ağyârem Ne belli ‘âlimem ‘âmil Ne belli ‘âmîyem câhil Ne belli ‘âkılem kâmil Ne belli fahr-ı bî-‘ârem Ne belli zâhidem dâim Ne belli fâsıkam nâim Ne belli gündüzün sâim Ne belli gice bî-dârem Ne belli ‘âşıkam miskîn Ne belli fâsıkam hod-bîn Ne belli sâdıkam mü’mîn Ne belli ehl-i zünnârem Ne belli gam ne hod şâdem Ne belli hîş ü ne yâdem Ne belli âdemî-zâdem Ne belli nakş-ı dîvârem Ne belli ehl-i ‘irfânem Ne belli cehl ü nâ-dânem Ne belli mest ü hayrânem Ne belli merd-i hüşyârem Bu derde bulmadım dermân Bu müşkil olmadı âsân Ki ben bî-çâre kul başdan
Ayaġa külli düşvârem Behişti az bahâ birle Satın alımazam illâ Tamuya çok bahâ birle ‘Aceb niçün hırîdârem Bana ger bir kişi ansız Nasîhatden diye bir söz Ana hüccet kıluram yüz Vefâsız merdüm-âzârem Harâmı bulmasam nâ-çâr Oluram merd-i perhizkâr Ḳaçan kim buluram ey yâr Sanasın yağı Tatârem Kavilde zâhiren hoşem Fi’ilde bâtınen boşam Zikirde gerçi hâmûşem Şi’irde ehl-i güftârem Dirîġâ kim bu ben güm-râh Özümden olmadın âgâh Ki ‘ömr iksîrini her gâh Bu pul narhına satarem Dimişdir
Seyyîd-i Muhtâr Ki ehli’s-sûku ehli’n-nâr Meğer kim saklaya Settâr Beni kim ehl-i bâzârem Becid gösterdiğim altun Ve lâkin satdığım kurşun Bu kulmaşlık ile dün gün Yürüyüp halkı aldarem İçim kalb u dışım sâfî İşim mühmel adım sôfî Benem ol ‘âsi vü câfî Ki dâim yoldan azarem Çü bir sâlûs u pür-zerkam Riyâ deryâsına garkam Risâlem sûretim hırkam Gören sanır ki dindârem Beni bu halk eyü sanur Yalan da’vâma inanur Ne bilsün zerka aldanur Ki bir ‘ayyâr u tarrârem Şerî’at bilmedim muhkem Hakîkatden ururam dem Kuru lâf ururam her-dem Ki bir dânâ-yı esrârem Niçe kılam kuru da’vî Ki yoḳ da’vîde hîç ma’nî Kerâmet söylerem ya’nî Ki ma’nîden haberdârem ‘Aceb ben niçe dervîşem Ki halka her yana işem Hevâdır kamu endîşem Ki her ağyâr ile yârem Meğer kim İblîs-i hod-bîn İder bu nefsime telkîn Ki suçsuz kamu halka kîn Ṭutaram şöyle kîndârem Benem müdbîr ü mücrim kul Ki hayrım az u şerrim bol Ki dâim şer işe meşgûl Velî hayr işde bî-kârem Niçe el ‘aybını görem Ki kendi ‘aybıma körem Benim çok yazığım koram Elin azına bakarem Yüreğim başlı-durur hem Gözüm yaşlı-durur her dem Bu zahma ol ura merhem Kim andandır kamu yârem Eğer fazl eyleye Hâlık Oluram cennete lâyık Ve ger ‘adl eyleye bayık Tamuya key sezâvârem Ümîdim vâr-durur kim Hakk Bana rahmet kıla mutlak ‘Azâbından dahi yavlak Suçum andıkça korkarem Bu işden hâtırım gamgîn Ḳıluram nâle vü nefrîn Ki dâim yazığım vasfın Ciğer kanıyla yazarem İlâhî suçumu bildim Ṭapuna yalvaru geldim Mukırram her ne kim kıldım Değil kim ehl-i inkârem Kemâl Ümmî kılar ikrâr Kamu taksîrine her bâr Ya senden özge ey Gaffâr Ne kılam kime yalvaram Hudâyâ dilerem senden Beni kurtarıvir benden Kim andan girü bu sen ben Dimekden külli bîzârem Eğerçi zâr u bîmârem Velâkin Hakk’dan umarem Diye kim korkma bî-çârem Ki ben her derde tîmârem