A-Z Dizin search Giriş Yap Kayıt Ol Ana Sayfa visibility Bir göz ki anın olmaya ‘ibret nazarında Ol düşmenidir sâhibinin baş üzerinde Kulak ki öğüt almaya her dinlediğinden Akıt ana kurşunu hemen sen deliğinden Şol el ki anın olmaya hayr ü hasenâtı Virilmez ana cennet ilinin derecâtı Ayak ki ‘ibâdet yolunu bilmez onu kes Öğrensin onu mescid önünde kapıda as Bir dil ki Hakk’ın zikri ile olmaya mu’tâd Urma sen ol et pâresine dil deyu hiç âd Nefsim deme şol dîve ki iletir seni şerre Nefs odur anın fikri vü meyli ola hayra Gönül müdür ol kim içi vesvâs ile dolmuş Kibr ile hased ‘askeri her yanını almış Şol cân ki fakat cismi diri tuta deme cân Hayvanda da vardır o damarlarda dolan kân Cân ol ki “nefahtü” dedi Kur`ân’da ana Hakk O nefha-i rahmâniyyedir bu sırr-ı mutlak Ol rûh-ı izâfîye kim irdi odur insân Ol nokta-i kübrâdır olan sûret-i Rahmân İnsân da denir ona dahî âdem-i ma’nâ Hem rûh-ı musavverdir o hem ‘âkil ü dânâ Zîrâ ki cihâna neye geldiğini bildi Maksûd olunan matlab-i a’lâsını buldu Ol nefha imiş ademe bil meşreb-i a’lâ Ol nefha imiş kâf-ı vücûdundaki ‘ankâ Ol nefha imiş diri tutan cümle cihânı Ol nefha imiş zîynet iden bâğ-ı cinânı Ol nefha ile oldu ‘imâret bu ‘avâlim Ol nefha ile doldu kamu yedi ekâlim Ol nefha ile gözü açıklar görür ‘ibret Ol nefha ile işidilir ma’nâ-yı hikmet El anın ile vermeğe meyl eyledi malı Ayak dahi doğrultdu bu nefha ile yolu Dil anın ile kıldı özün zikr ile mu’tâd Ol nefha ile dâim ider yâr adını yâd Nefs anın ile râdıyye vü mardıyye oldu Emmâreliğin terk idüben tasfiye buldu Rûh anın ile itdi semâvâta ‘urûcu Kıldı melekûta dahi anınla vülûcu ‘Ulvî olup ıtlâka irişdirdi sülûku Mülkü şu ki terk ide bulur şâh-ı mülûku İniş dahi yokuş bir olur cümle yanında Cismindeki cân gibi bulur Dost’u cânında Gider ikilik birlik olup her şey olur Hakk Çün gide bulut ‘âleme gün doğa muhakkak Ol nefha ki âdem demidir
âdemi iste Ol demde Niyâzî irilir menzil‐i Dost’a
Bu eser Bir Göz ki Anın Olmaya ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
