Acabâ kandasın ey ‘âşık u âvâre gönül Bulamazam seni ey haste vü bîçâre gönül Kamular yarasının çâresi var gerçi velî Bu senin derdine hiç bulamadum çâre gönül Ne ‘aceb haste ki bir demde gezer yir ü göğü Ne sağa benzedirem seni ne bîmâre gönül Bana bir dem bu tarîk içre refîk olımadın Meğer aldar seni bu dünye-i mekkâre gönül Nefs-i mardıyyeyi koyup dün ü gün hırsa uyup Ne revâdır olasın tâbi’-i emmâre gönül Belli ne uslu direm ne deliye benzedirem Seni bu dâr-ı diyâr içre ne deyyâre gönül Bir nefes halvet içinde bileme hemdem iken Bir nefes taşra kaçarsın yine bâzâra gönül Ey müdâm ay u gün ile bile doğan uyağan Olmadın kutb ile sâbit sen ey seyyâre gönül ‘Aynını ‘aynına tut eyleme gayrına nazar ‘Âşık u tâlib isen rü’yet-i dildâra gönül Sevdiğin senin iledir bile her kandayısan Irağ isteme anı sen de yakın ara gönül Çü dil-ârâmı seven cân u dil ârâm idemez
Ki diler Ümmî Kemâl irişe dildâra gönül Çüste kıl iste dürüş derdi getir deste gönül Dosta çüst irdi iren derd ile ey haste gönül
Bu eser Acaba Kandasın ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
