Ol Seyyidi Rusül

Ol seyyid-i rusül ki ezelî siyâdeti Ol hâdî-i sübül ki ebedîdir hidâyeti Âdem bu ‘âlem içre kadem basmadan
Anın urulmuş idi farkına tâc-ı risâleti Mevcûdken ol hazîre-i kuds ol vücûd içün Yoğ ̣idi Kuds ü Yesrib ü Bathâ vilâyeti Yoğ idi yir ü gök ki anın nûru vâr idi Ḥakk düzmeden bu dün ü gün ü vakt u sâ’ati Ol nûr-ı pertev idi evvelden ta âhire Her baht u devlet ıssı ulunun sa’âdeti Ol nûr ile münevver iken ‘âlem-i bekâ Ayın günün yoğ idi nişân u ‘alâmeti Ol nûr ile mükerrem idi Âdem-i Safî Kim secde kıldı ana melâik tamâmeti Nakl itdi evvel Âdem ü Havvâ’dan ol nûr Kim Şît’e vâriss ola tecellî celâleti Ol nûr ileydi Hazret-i İdrîs’e rıf’âti Kim kaldı cennet içre ebed buldu râhati Ol nûr ileydi Nûh’a zi-tûfân gam u necât Kim kondu Cûdi üzre gemisi selâmeti Ol nûr ileydi kavm ile Hûd’u emîn iden Yilden ki ‘Âd kavmine kıldı felâketi Ol nûr ile Halîl’e hem od oldu gülsitân Hem kıldı sehâvet ile ol bol ziyâfeti Ol nûr ileydi kesmemek İsmâ’îl’i bıçak Hakk koç fidâ viribidi savdı ol âfeti Ol nûr ileydi Dâvûd’a râm olduġı demir Hem yir yüzünde ‘adl ile kıldı hilâfeti Ol nûr ileydi dahi Süleymân sürdüğü Hem ins ü cinn ü vahşa vü tayra emâreti Ol nûr ileydi Yûsuf’a çâh içre baht u câh Hem taht u tâc u hüsn ü cemâl ü letâfeti Ol nûr ileydi sabr ile Eyyûb’u saklayan Kim döndü sonra sıhhate renc ü sekâmeti Ol nûr ileydi mu’cizi Mûsâ ‘asâsının Kim ne dilerse kıldı kabûl oldu hâceti Ol nûr ileydi ‘Îsâ ölüler diriltdiği ‘Âlemde mu’cizât ile seyr ü seyâhati Kıldı tevâtür ile alından alına nakl Âdemden Ahmed’e yetişince emâneti Her kime vâriss olduysa nûru Muḥammed’in Artırdı ‘izz ü devlet ü câh u celâdeti Ol şems-i dü-cihân çü tulû’ itdi nâgehân Götürdü dünyâdan zulümât u dalâleti Ol doğduğu gice kamu büt oldu ser-nigûn Yarıldı tâk-ı Kisrâ vü tâk oldu tâkâti Geldi getirdi dürlü metâ’ itdi râyigân Meşkûrılan tapur idi sa’y u ticâreti Zî-ümmî Mustafâ ki dahi tıfl iken henüz Mât itdi kamu milleti ü ‘ilm ü fasâhati Anın bihâr-ı fikreti katında katrece Yokdur halâyıkın kamu fikr ü firâseti Kevneynin ulusu sekaleynin imâmıdır
Anın hem enbiyâ vü rusüldür cemâ’ati Anın nübüvveti berekâtından idi ol Kamu meşâyıh u tabakâtın velâyeti Anın hadîs ü sünneti hükmüyledir tamâm Dört mezheb içre idi imâmın imâmeti Bu yirde seyr idüp harekât itdiğince ol Düşerdi ‘arşa gölgesinin kadd ü kâmeti Sayvân olurdu kanda yürürse ana bulut Hem uyanuu bigiyidi uyurluğu hâleti Ḫôş-bû-yi misk ü ‘anberi kıldı hacîli hem Mât itdi şehd ü sükkeri şîrîn ‘ibâdeti Yûsuf-cemâli gerçi cemîl idi ḳamudan
Yûsuf’dan emlah idi Habîb’in melâhati Ger görse gussalu kişi nâgâh anın yüzün Şâzılığa dönerdi bi-külli melâleti Gökdeki ayı kıldı iki pâre âşikâr Çün kıldı parmağıyıla bir kez işâreti Ög ü kafâsına vü ırağa vü yakına İrerdi ol münîr ü basîrün basâreti Hîç düşü azmadı vü işine yanılmadı Dâim Mu’în’in anınlayıdı ‘inâyeti Îmân u dîn serâyını ma’mûr kıldı ol Yapmadı bu harâb ev içinde ‘imâreti Levlâk irişmiş iken ona Tanrı’dan hitâb Fakr ile fahr iderdi vü sabr u kanâ’ati Ne denlü çekse düşmen ü küffâr kahrını Hergiz kakıyup itmedi dosta şikâyeti Ol dostu her ki sevdiyse ol dosta oldu dost Hakk düşmenidir iden anınla ‘adâveti İkrâr idenler ana behişt ehlidir kamu İnkâr idenler oldu olar dûzah âleti Parmaklarından
âb-ı hayât akdığı anın Çok kıldığından idi durup dünle tâ’ati Oldu her ağniyâ vü mesâkîn ana mutî’ Gösterdi hem mülûk u selâṭîn itâ’ati Yoğ idi Hakk’dan artuğa meyl ü muhabbeti Vâr idi anın iki cihândan ferâgati Ashâb u ehl-i beyti hem ahbâb u tâbi’în Ana uyup kılar idi Hakk’a ‘ibâdeti Tahtu’ş-şecerde hem ‘aşere-i mübeşşere Bey’ât kılup kamu ana virdi irâdeti Sa’d u ‘Atîk u Sa’îd ibn ‘Avf u Zübeyr ‘Osmân Ebû ‘Ubeyde ‘Alî Ṭalha hazreti Sıddîk ile ‘Ömer dahi ‘Osmân ile ‘Alî Gösterdiler yolunda anın istikâmeti Sıddîk anın yolunda fidâ kıldı mülk ü mâl Çün sâdık idi sıdk ile buldu sadâkati Anın şerî’atin ‘Ömer sürdü ‘adl ile Öldürdü oğlun atası itdi siyâseti ‘Osmân anın yoluna hayâyıla vardı hem Kur`ân’ı cem’ idüp kılar idi tilâveti Anın yolunda saldı ‘Alî Zülfikâr’ı hoş Küffârı kırup ider idi gazv u gâreti Anın safâ vü ‘aşkıyiçün idi ol kamu Hamza vü Hâlid’in gazevât u şehâdeti Andan sirâyet eyledi Ashâb-ı Soffa’ya Kim kıldılar safâ ile sabr u riyâzeti Dört yüz yılından ilerü Selmân-ı Fârisî Anı sevüben istedi hoşdur hikâyeti Her birin anıcak radıyallâhu ‘anhu di Kim kıldı mâl u nefs ile bunlar
şecâ’ati Ol yüzü ve’d-duhâ saçı ve’l-leyli Mustafâ Çün andık adını salavât it ana katı Tut sünnetin ü çok salavât it ana bugün Tâ kim sana dahi kıla yarın şefâ’ati Bayık Çalab virir salavât u selâm ana Dahi ferişteleri virir gör riyâseti Her türlü tâ’at ol salâvât iledir kabûl Hem her du’ânın anın iledir icâbeti Anın hakkında Hakk didi hulk-ı ‘azîm kim Dâim sehâ vü lutf ile hulk idi ‘âdeti Geldi “le ‘amrük” âyeti mahsûs o hâs içün Zîrâ ki ‘âm idi keremi vü sehâveti Zî mîm ü hâ vü dâl ki gösterdi dü cihân Enva’-ı mu’cizât ile bî-had kerâmeti Mîmeyn mürşid olmuş anın hâ-yı hilm ile Okur halâyık-ı Hakk’a dâl-ı delâleti Andan umar şefâ’ati kamu nebî velî Ḳoparıcak o Dâim ü Ḳâim kıyâmeti Bindi Burâk’a kıldı ‘urûc ağdı Refref’e Ol gice “kâbe kavseyn” oldu makâmeti Mûsâ’ya “len terânî” hitâb oldu Ṭûr’da Ol ‘arşda buldu kıldı münâcât inâbeti Gördü dokuz gök ü sekiz uçmaḳ yedi tamu Bir demde geçdi ol kamu bî-hadd mesâfeti Gerçi ki her nefes ana mi’râc idi velî Bilindi mürselîn üzerine ziyâdeti Çokdur anın latîf ü hôş-ahlâk u ḫasleti Yokdur anın merâtibinin hiç nihâyeti Kılardı günde yüz derecâta terakkî ol Kılmazdı hiç merâtibe kalup ikâmeti Haddi nihâyeti mi olur medhi şerhinin Şunun ki ‘arşı vü kürsîden öndür bidâyeti Tevrât ü İncîl içre öğülmüşdür ol Habîb Hem yedi mushafın anı öğer her âyeti Anın muhabbeti odu düşeli cânıma Yakar içimi hasreti derdi harâreti Âh idüp ağladıkça gözüm yaşı kan olur Bu derdli gönlümün hiç onulmaz cerâhati Yüz binde bir sıfâtını Ümmî Kemâl anın Niçesi vasf idebile kim ola gâyeti Bal u şekerden emlah u şîrîn gelir bize Anın bu medhi vü salavâtı halâveti