Sevgiliye

Ey çölleşen ruhuma vâhâ nefesiyle üfleyip ölgün bakışlarıma fer veren sevgili! İnsan bilmediğinin cahiliymiş Evvel bilmezdim zorluğunu hasretin.
“Sayılı gün çabuk geçer” sözüne inandım.
Sensiz geçen saniyelerin saat olduğunu gördükten sonra teselliler teskin etmiyor sevgili! Sensiz kaktüsten beter sılanın gülleri.
Meltemi kara yel,
dostları darda el Hüzne gebe günler firâkınla doğurdu çile Anladım sensizlik,
demek ki demekmiş binlerce gaile… Ey yokluğuyla huzurun tılsımı bozulan sevgili! Bir tın sesi duymak için nice mızraplar kırdım bu tellerde Nafileymiş çabalarım teller de taş kesilmiş geç anladım sevgili,
geç anladım.
Senin uğrunda ağlayıp gözden,
dövünüp dizden olduğun davaya zeval gelmesin diye karnımı geniş tuttum.
Neler neler düğümlendi gırtlağıma… Hele çıldırılması gereken yerde çıldırmayan gamsızları görünce çıldırdım sevgili,
çıldırdım… Sevgili! Somurtmuş karşımda,
baykuş misali,
benimle yatıp benimle kalkan kara gün düşünceleri Şimdi daha çok özlüyorum evvelki günleri Heyhat! Dudaklarımda bir hüzzam şarkıdan başka şey kalmamış… Ey gülüşü gönlü gülşene çeviren sevgili! Çiçekleri merhem devasız yaralara,
rüzgârı ruhlara esenlik ülkem,
artık baharı sensiz geçirecek? Başakların boynu bükük biçilecek? Bohçasına sensizliğin hüznünü çıkınlayıp Belki de bir daha dönmeyecek turnalar? Sevgili! Sen gittin.
Şimdi kımıl kımıl yüreğimde sancılar
Gülmeyi unuttum ağladığım görülmese de Devasa dertler tosluyor metanete Zorluyor isyana tarihi şartlar mücrimi Himmet,
azıcık himmet sevgili… Ey elest bezminde Rahman’ın fıtratını merhamet ve muhabbet üzere şekillendirdiği şefkât ülkesinin müşfik Hakan’ı! Kervanlar dünyanın dört bir yanında selamınla selametli yol alır Konargöçer Yörükler hatırınla sınırsız coğrafyalara Beride ben,
ekmeksiz,
susuz,
elsiz,
ayaksız,
kolsuz,
kanatsız kaldım ıssız sahralarda Korkum ne kurttan ne kuştan ne de eli kanlı haramiden; korkum senden geriye kalmaktı O da geldi başa sevgili… Kaldırım taşlarının paçalarıma tükürdüğü ülkemde,
öyle demli hüzünler tattım ki misli yoktu zehirde.
Cömertçe tebessümler dağıtırken en pahıl insanlara Hep kesirli sayılar kaldı elimde bugünden yarına Bülbülün ağzını öykünen kargalar aksırdı en iğrenç şekilde evimizin önüne Doslarımız düşman oldu körü körüne Tahammül edemedim çıktım ellisinden sonra gurbete Sana yakın olmak için Sevgini sal yapıp okyanuslar aştım delice Hep bir engel çıktı,
koştukça sana Kapandı yollarım nasip olmadı vuslat Sevgili,
ah sevgili! Yunus’u balık yutmuş Yusuf’u kuyu.
İbrahim’i alevler
Nemrut’u huyu.
Çıkmışlar selamete salih olanlar.
Ben sahilde sancılı bir ömür boyu.
Saldırıyor dört yandan dörtnala dertler.
Umur umursamaz ukâla fertler.
Nafile arıyorum anlayan gönül,
ötelere gitmiş mert oğlu mertler
Yine de umutsuz değilim sevgili.
Bir cemre bekliyorum lodosun hışmına uğramadan düşüp coğrafyama,
yeşertecek kurumuş sevgi adına ne varsa… Selamlar sevgili Mekânın cennet ruhun şad olsun