Eren çü sevmedi dünyâyı sevme sen dahi yir Değil-dürür zîrâ ârâm idesi yir bu yir Anın içün bunun adı olup-dürür dünyâ ‘İzz ü nâz ile besler seni velî döner gerü yir Nedir misâli zemînin bir aç ejderhâ Ki halkı yutmak ile olmadı vü olmaz sır Ko besleme bu teni mâr u mûr u ‘akreb içün Nice harîr ü nice şürb ü çerb u biryânı yir Kanâ’at eyle dilersen kim iresin gence Mübeddel eyle kamu varlığını yokluğa vir Dur örü nice yatarsın ki kârubân göçdü Yarağın eyle tîz ol yoldaş ile menzile ir Metâ’-ı zâdını sakla ki yol korkuludur Yürü ayağını depret öğünü başına dir Bu gülsitânda ne güller kalır be bülbüller
Bu mîşe içre ne kaplan kalır ne dilkü ne şîr ‘Ali vü Hamza çün ki bu meydânı tutmadı Dime ki ben beğ ü bâyem ya pehlivân-ı dilîr Bu dünyâ kimseye kalmadı hem bize kalmaz
Çü ‘âkıbet gideriz bâri vârıgörelim ir Gel işbu pendi Kemâl Ümmî’den kabûl eyle Özü hakîrine bakma sözün işit ki ne dir
Bu eser Eren Çü Sevmedi Dünyayı ismiyle
İlahi kategorisine eklenmiştir.
